Kilka słów o mnie
Bloguję od 2005 roku. Jestem absolwentką Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Pracuję w jednej z państwowych instytucji publicznoprawnych, a wolne chwile poświęcam mojej rodzinie, przyjaciołom i oczywiście fantastyce. To właśnie koleżanki skierowały moje zainteresowania w stronę niezwykłego świata książki, filmu, serialu czy gry. A nawet znalazło się wśród nich miejsce dla mangi i anime. Bywam na lokalnych eventach poświęconych fantastyce. Można znaleźć mnie na Pyrkonie, raz w cosplay'u, raz bez.
  • Preferencje literackie: fantastyka, kryminał, thriller, horror, biografia muzyczna, literatura obyczajowa, manga/komiks.
  • Preferencje muzyczne: rock (hard rock, classic rock), heavy metal (thrash/black/death/doom/power/speed metal) oraz metal neoklasyczny. Po prostu kocham Megadeth!
  • Preferencje filmowe/serialowe: filmy i seriale oglądam "od święta", prędzej pokuszę się o krótkie anime. Prawdopodobnie wynika to z tego, że nikt nie chce oglądać ze mną horrorów - nie mam pojęcia dlaczego. Ale Breaking Bad to naprawdę dobry serial!
  • Bliska znajoma

     

    Po nadrobieniu wszystkich zaległości w serii o komisarzu Kruku, zabrałam się za najnowszą powieść kryminalną Piotra Górskiego. Przyznam, że w ostatnim czasie przebyłam prawdziwy maraton twórczości autora i w końcu jestem z nią na bieżąco.

    Piotr Górski urodził się w 1971 roku na Mazurach. Z wykształcenia jest polonistą, tak jak jego rodzice. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim, a także podyplomowo bankowość i finanse w L'École supérieure de commerce de Rouen we Francji.  Swoje opowiadania fantastyczne publikował już w latach 90tych ubiegłego wieku. Pojawiały się w „Nowej Fantastyce” oraz „Feniksie”. Niektóre z nich w późniejszym czasie znalazły się w antologiach. Piotr Górski pierwszą powieść kryminalną „Kruk” napisał w 2017 r. Rozpoczęła ona serię książek o komisarzu Sławomirze Kruku.

    Kruk kolejny raz przekracza swoje uprawnienia i jest podejrzany o stosowanie tortur wobec sprawcy porwania jedenastoletniego chłopca. Tylko siłą własnych rąk mógł wyciągnąć od niego informacje o miejscu przetrzymywania dziecka, tym samym ratując mu życie. Informacje o nagannym zachowaniu Kruka na służbie trafiają nie tylko do mediów, ale również jego sprawą zajmuje się Biuro Spraw Wewnętrznych Policji na czele z Leną Milewską i Ludwikiem Boholcem, których zadaniem jest dobrać się do skóry porywczego komisarza i raz na zawsze zakończyć jego policyjną karierę. 

    Żona Pawła Lalkarza, najlepszego przyjaciela Kruka z komendy, postanawia poznać samotnego komisarza ze swoją nie mniej samotną przyjaciółką, którą okazuje się być Lena Milewska. Oboje najwyraźniej mają się ku sobie, spędzają ze sobą noc i kontynuują znajomość, mimo że nadkomisarz Lena prowadzi przeciwko Sławomirowi postępowanie. Ich romans zostaje niespodziewanie przerwany nagłym zniknięciem Milewskiej. Kruk, choć został zawieszony w związku z toczącym się wobec niego postępowaniem w Biurze Spraw Wewnętrznych Policji, kolejny raz postanawia poprowadzić śledztwo na własną rękę. Nie dysponuje już żadnymi środkami dostępnymi policji, ale wciąż ma w jej szeregach mnóstwo znajomych, na których może liczyć w trakcie poszukiwania Leny. Jego śledztwo wykazuje, że kobieta najprawdopodobniej została porwana, a zanim to się stało, ktoś ją śledził. Czy Krukowi uda się odnaleźć Lenę? Kto i dlaczego stoi za jej porwaniem?

    „Bliska znajoma” to już piąta część serii książek o komisarzu Kruku. Tak jak pisałam na wstępie, wreszcie jestem na bieżąco z całą serią. Ostatnio przeczytałam dwie pierwsze powieści z tego cyklu i bez wahania mogę stwierdzić, że najnowsza książka jest dużo lepiej napisana niż jej poprzedniczki. Wreszcie zapanowała aura tajemniczości i grozy, z ogromną niepewnością czekałam na dalszy rozwój wydarzeń.  Historia ta trzyma czytelnika w napięciu, które ani na moment nie słabnie.

    Piotr Górski w najnowszej powieści okroił nieco liczbę bohaterów, każdemu z nich przypisał rolę mającą spore znaczenie dla fabuły. Mniejsza ilość wątków zgrabnie łączy się w spójną całość. Autor co chwilę podrzuca czytelnikowi nowe tropy, które często okazują się mylne. Tak jak i w pozostałych powieściach, wodzi nas za nos, jednocześnie podsycając naszą ciekawość.

    Kobiety w tej powieści znów są wyrachowane, dbają o własne interesy i po trupach dążą do wyznaczonego sobie celu. Wyjątkiem jest Alicja – żona Pawła Lalkarza, która ku mojemu zaskoczeniu, zawsze przedstawiana jest jako przykładna małżonka i wspaniała matka, a także świetna kumpela Sławka. Z przykrością przyznam, że Lena Milewska nie wywarła na mnie tak pozytywnego wrażenia jak Ala.

    To, co lubię w powieściach Piotra Górskiego, to nieprzewidywalna fabuła, nagłe zwroty akcji, która rwie do przodu niczym górski potok, zaskakujące zakończenia i lekki język autora, w którym jednak brakuje mi nieco policyjnego żargonu. Książki z serii o komisarzu Kruku czyta się bardzo szybko, z wielkim zaangażowaniem. Stanowią one doskonałą rozrywkę dla miłośników kryminałów.

    „Bliska znajoma” to piąta część serii o komisarzu Kruku. Tym razem Sławomirowi przyjdzie zapłacić za swoje przewinienia na służbie. Każdy medal ma jednak dwie strony i choć jego policyjna kariera wisi na włosku, to w jego życiu pojawia się kobieta, która ma odmienić je na dobre, ale niestety tak się nie dzieje. Aby dowiedzieć się, dlaczego, koniecznie musicie przeczytać najnowszą powieść Piotra Górskiego. Tym razem nie musicie znać poprzednich tomów cyklu. Jestem zadowolona z tej lektury i już nie mogę doczekać się kolejnej części.

     

    Ocena: ✭✭✭✭✭✭✭✭✭

    Za egzemplarz recenzencki dziękuję księgarni internetowej:


    https://booktime.pl/

     

    3 komentarze

    1. Dopiero planuję zapoznać się z tą serią.

      OdpowiedzUsuń
    2. Może kiedyś przekonam się do kryminałów. Na razie trudno mi się do nich przekonać.

      OdpowiedzUsuń